دو روز مانده به پایان جهان،تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است.تقویمش پر شده بود و تنها دو روز ،خط نخورده باقی مانده بود پریشان شد و آشفته عصبانی، نزد خدا رفت. تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد،داد زد و بد و بیراه گفت.آسمان و زمین را بهم ریخت، خدا سکوت کرد . به پرو پای فرشته ها و انسان پیچید ، خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست وبه سجاده افتاد،خدا سکوتش را شکست وگفتــ:عزیزم اما یک روز دیگر هم رفت.تمام روز را به بد و بیراه وجارو جنجال از دست دادی ،تنها یک روز دیگر باقی است.بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن. لا به لای هق هقش گفت:اما با یک روز...با یک روز چکار می توان کرد خدا گفت:ان کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند،گویی که از هزاران سال زیسته است و انکس که امروزش رادر نمی یابد،هزاران سال هم به کارش نمی اید.وانگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت وگفت:حالا برو وزندگی کن. او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می درخشید. امامی ترسید حرکت کند ،می ترسید راه برود،می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد.قدری ایستاد...بعد با خودش گفت:وقتی فردایی ندارم نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد.بگذار این یک مشت زندگی را مصرف کنم .ان وقت شروع به دویدن کرد .زندگی را به سرو رویش پاشید.زندگی را نوشید وزندگی را بویید و چنان به وجد امد که دید می تواند تا ته دنیا برود.می تواند بال بزند.می تواند پا روی خورشید بگذارد او در ان یک روزاسمان خراشی به پا نکرد.زمینی را مالک نشد.مقامی را به دست نیاورد اما... در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید.روی چمن خوابید.کفش دوزکی را تماشا کرد.سرش را بالا گرفت و ابرها را دید وبه انها که او را نمی شناختند سلام کرد و برای انها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد. او در همان یک روز اشتی کرد و خندید و سبک شد و بخشید و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد .او در همان یک روز زندگی کرد،اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند امروز او در گذشت،کسی که هزاران سال زیسته بود!!!